2014 - Rok Oskara Kolberga


 


Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Bogdan Zdrojewski, powierzył Instytutowi Muzyki i Tańca organizację Biura Obchodów, a dyrektora IMIT ustanowił Koordynatorem Obchodów Roku Kolberga. Minister ogłosił także specjalny program „Kolberg 2014 – Promesa”, który ma za zadanie przygotować na cały rok jak największą liczbę przedsięwzięć artystycznych, naukowych, edukacyjnych, dokumentacyjnych oraz popularyzatorskich związanych z postacią i twórczością Oskara Kolberga oraz kulturą i sztuką tradycyjną. Wyniki konkursu w ramach „Promesy” zostaną ogłoszone w grudniu bieżącego roku.


We współpracy z Instytutem im. Oskara Kolberga, Forum Muzyki Tradycyjnej, Polskim Towarzystwem Ludoznawczym, Muzeum Wsi Radomskiej, Polskim Radiem, Stowarzyszeniem Twórców Ludowych, Instytutem Sztuki PAN, Związkiem Kompozytorów Polskich, Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina, Narodowym Instytutem Audiowizualnym zrealizowany zostanie bogaty program działań koncertowych, edukacyjnych, promocyjnych i wydawniczych, do których należy m.in. uroczysta inauguracja Roku Kolberga w Przysusze i w Warszawie, stworzenie strony internetowej poświęconej folkloryście i uruchomienie interaktywnego przewodnika po Polsce Kolberga, digitalizacja i udostępnienie rękopisów Kolberga oraz wydanych tomów jego dzieł, renowacja nagrobku na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, powstanie Raportu o muzyce tradycyjnej i tańcu tradycyjnym oraz przygotowanie wystaw poświęconych Oskarowi Kolbergowi w kontekście historii i kultury XIX wieku.

Organizatorom zależy jednak także na tym, aby Rok Kolberga nie skupiał się wyłącznie na kulturze ludowej, ale aby był to okres poznawania szeroko rozumianej tradycji w codziennej jej obecności, także w środowiskach miejskich. Bowiem bez poznania źródeł naszych obrzędów, zachowań i gestów nie zrozumiemy w pełni współczesnego świata.

Informacje o realizowanych projektach będą pojawiały się regularnie na oficjalnej stronie internetowej obchodów Roku Kolberga: www.kolberg2014.org.pl.

Na stronie internetowej Instytutu uruchomiliśmy specjalną zakładkę „rocznice / Rok Kolberga”, w której zamieściliśmy najważniejsze informacje dotyczące obchodów Roku Kolberga oraz materiały do nieodpłatnego pobrania, a na portalu społecznościowym Facebook został uruchomiony oficjalny profil „Rok Kolberga 2014”.

We wrześniu 2013 roku ogłoszony został konkurs na znak Roku, który może być przyznawany instytucjom włączającym się w obchody. Autorem nagrodzonej pracy jest Wojciech Janicki. Użycie logotypu wymaga zgody Biura Obchodów.

Koncerty inauguracyjne Roku odbędą się 21 lutego 2014 roku w Przysusze oraz 24 lutego 2014 w Warszawie.

Źódło: Instytut Muzyki i Tańca - http://imit.org.pl/news/1198/57/Rok-Kolberga-2014.html



Henryk Oskar Kolberg
(ur. 22 lutego 1814 w Przysusze, zm. 3 czerwca 1890 w Krakowie) – polski etnograf, folklorysta i kompozytor.

Syn Juliusza, profesora miernictwa i geodezji (przybyłego w 1798 z Prus) na Uniwersytecie Warszawskim, ewangelika, i Fryderyki Mercoeur. Był jednym z 5 synów państwa Kolbergów. W domu rodzinnym stykał się z ważnymi przedstawicielami środowiska kulturalnego Warszawy – Samuelem Bogumiłem Linde, Mikołajem Chopinem (ojcem Fryderyka Chopina), Kazimierzem Brodzińskim. Kształcił się w Liceum Warszawskim i Akademii Handlowej w Berlinie. Zdobył także wykształcenie muzyczne, m.in. pod kierunkiem Józefa Elsnera.

W życiu dorosłym pracował jako prywatny nauczyciel muzyki, księgowy, urzędnik bankowy i w dyrekcji Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Publikował hasła z dziedziny muzyki i muzykologii w Encyklopedii powszechnej Samuela Orgelbranda. Dzięki uzyskanemu za pośrednictwem Kasy Mianowskiego sfinansowaniu edycji przez Witolda Zglenickiego opublikował pięciotomową pracę pt. "Mazowsze". W 1875 został uhonorowany członkostwem Akademii Umiejętności (AU).

Główną dziedziną jego działalności była etnografia. Jako pierwszy w historii polskiej etnografii zebrał i usystematyzował według regionów rodzimą kulturę ludową w monumentalnym dziele zatytułowanym "Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce" oraz "Obrazy Etnograficzne". W latach 1857–1890 wydał 33 tomy "Ludu...". Niedługo po śmierci wydano jeszcze 3 tomy z jego spuścizny.

Publikacja ta spowodowała przyznanie Kolbergowi członkostwa Krakowskiego Towarzystwa Naukowego. Trudności finansowe zahamowały jednak wydawanie dalszych tomów Ludu. Po wielu staraniach, w roku 1870 Krakowskie Towarzystwo Naukowe postanowiło częściowo subsydiować badania uczonego, co spowodowało, że Kolberg opuścił Warszawę i korzystając z zaproszenia Józefa Konopki przeniósł się w okolice Krakowa, najpierw do Mogilan, a następnie do Modlnicy. W tamtejszych dworach pracował nad kolejnymi częściami swojego dzieła. Działał też w komisji archeologicznej i antropologicznej Akademii Umiejętności. Wyrazem uznania dla jego dorobku naukowego było przyznanie mu członkostwa Towarzystwa Etnograficznego w Moskwie i Towarzystwa Geograficznego w Petersburgu.

Po śmierci Józefa Konopki przeniósł się z Modlnicy na stałe do Krakowa. Mieszkał najpierw przy ul. Pędzichów nr 3, a później przy ul. Długiej nr 3. Wyjeżdżał jednak co roku na badania w teren, a także na sympozja i odczyty, m.in. do Paryża w 1878 r. w W 1880 roku był współorganizatorem wielkiej wystawy etnograficznej w Kołomyi, która rozsławiła Karpaty Wschodnie w Europie. Udział w niej wziął sam cesarz Franciszek Józef.

31 maja 1889 roku grono przyjaciół spośród inteligencji krakowskiej urządziło Kolbergowi uroczysty jubileusz 50 lecia pracy, który odbył się w sali Towarzystwa Strzeleckiego. Uczestniczyli w nim przedstawiciele władz, świata nauki i środowiska literackiego oraz przybyła ze wsi Modlnica delegacja chłopów. Po przemowach i laudacjach odbył się koncert z utworami Chopina, Moniuszki, Maszyńskiego, Lenartowicza i Kolberga. W lipcu tegoż roku (1889) przeniósł się z ul. Długiej do mieszkania przy ul. Sławkowskiej 29, pod opiekę Izydora Kopernickiego, który doglądał go w postępującej chorobie. Tamże też zmarł w czerwcu 1890 r.

W testamencie przekazał niewydane materiały etnograficzne Polskiej Akademii Umiejętności. Książki, nuty oraz rysunki pozostawił Izydorowi Kopernickiemu. Część niewielkich pieniędzy jakie uzbierał, przekazał parafii Kościoła Ewangelickiego w Krakowie, a pozostałą część na wydanie "Chełmskiego" i innych swych prac.

Oskar Kolberg pochowany został na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w pogrzebie uczestniczył pastor gminy Ewangelicko-Augsburskiej J. Gabryś. Trumnę niosła od bramy cmentarnej młodzież akademicka. Grób Kolberga z popiersiem dłuta Tadeusza Błotnickiego jest miejscem odwiedzanym do dziś przez wielbicieli jego działalności.

W rodzinnej miejscowości Kolberga, Przysusze znajduje się muzeum jego imienia poświęcone kulturze Polski, a w szczególności powiatu przysuskiego.

Źródło: Wikipedia - http://pl.wikipedia.org/wiki/Oskar_Kolberg


Strony internetowe dotyczące Oskara Kolberga

Instytut im. Oskara Kolberga 

Instytut Muzyki i Tańca

Culture.pl

Rok Kolberga

Muzeum Wsi Radomskiej - Muzeum Oskara Kolberga